Karin Droogendyk

Al weer even geleden dat ik wat geschreven heb, en nu kom ik al weer bijna naar Nederland. Nog 7 dagen school, 4 toetsen, 2 weekenden en één vrije maandag en dan is het tijd om te vliegen.

School is nog even uitzitten, de laatste weken zijn altijd het moeilijkst (en dan te bedenken dat de nederlandse studenten nog langer moeten), het zonnetje schijnt het is lekker weer en dan zou je wel eens een wat groter raam in je kamer willen hebben.

En dus zijn Arian en ik flink op zoek gegaan naar een appartement, en niet voor niets. We hebben een appartement gevonden met 2 slaapkamers, en natuurlijk een keuken, woonkamer en douche met wc. En zelfs een balkon, grote ramen en niet onder de grond, maar boven de grond. Het is nog niet zeker dat we er in kunnen, want de mensen die verhuizen hoeven het pas de 1e week van mei door te geven voor juli, dus het is nog even afwachten. Gelukkig is het niet al te moeilijk om hier een plek te vinden en ik maak me er dan ook nog maar geen zorgen over.

Op school gaat nog steeds alles goed, als het zo door gaat haal ik alles weer met gemak. Vandaag ook een formulier ingeleverd voor stage en volgende week de formulieren op de bus voor een werkvergunning, het valt nog niet mee om stage te gaan lopen als internationale student.

Ook met Arian en mij gaat alles goed. We zien er niet naar uit om 3 en een halve maand elkaar niet te zien, maar als we elkaar dan weer zien gaan we ook al bijna trouwen. Nog voor de laatste keer een paar maanden Nederland, want we gaan er voor nu maar van uit dat het de laatste keer is. Je weet nooit wat God op je pad brengt, en waar Hij je wilt hebben later in je leven.

Ik zie er naar uit om jullie allemaal weer te zien!