Karin Droogendyk

En nu ben ik dan echt in Canada, getrouwd en wel. Het voelt nog maar raar en het afscheid nemen was zwaar. De andere keren dat ik vertrok had ik elke keer nog een vliegticket om weer terug naar Nederland te gaan, maar nu niet. Het zal ook wel even duren voordat ik weer in Nederland ben. En dat is toch moeilijk, mijn familie en vrienden zijn nu toch wel ver weg. (Lang leve internet en de telefoon).

Ik had ons apartement anders in gedachten. Gelukkig viel het mee met wat ik in m'n hoofd heb en dan gaat het vooral om de grootte. Het was wat ruimer dan ik had gedacht. Arian heeft er een leuke plek van gemaakt, ook al vond ik het moeilijk om erg enthousiast te reageren. Ik was moe en het afscheid was nog zo vers.

Vanochtend heb ik niets anders gedaan dan heen en weer lopen, toen ik de koffers aan het uitpakken was en ik begin er nu aan te wennen. Het is nog wat kaal zonder platen en planten, maar daar zal snel verandering in komen.

Ook heb ik vanochtend al een solicitatie gesprek op school gehad en ik ben nu peer tutor. Ik ga studenten uit het eerste jaar helpen met vakken die ze moeilijk vinden. Ik heb er wel zin om weer naar school te gaan, al vond ik het wel raar om weer op school rond te lopen. Ik moet er nog wel aan wennen denk ik dat Arian nu elke avond thuiskomt, in plaats van drie keer per week op bezoek.

Ik vind het vooral fijn om een eigen keuken te hebben! Dit is de eerste keer in m'n leven dat ik de keuken niet met huisbazen hoef te delen, alleen met Arian, maar dat is heel iets anders, hij is tenslotte de andere helft van het gezin.