september 28, 2007
Alweer 1 maand!
Sinds gisteren is Alex al weer een maand. Klinkt veel ouder dan 4 weken, maar toch. Hij groeit goed en is eigenlijk best een tevreden baby. Af en toe heeft hij wat last van krampjes, maar voor de rest huilt hij eigenlijk niet veel. Hij begint nu ook wat meer wakker te zijn zonder te huilen en dan wat om zich heen te kijken. Ook maakt hij af en toe al wat geluidjes die niets met huilen te maken hebben.
Ondertussen begint het hier al herfst te worden. Koud is het nog niet, maar de bomen beginnen wel al flink van kleur te veranderen. Erg mooi is dat.
Mama en Suzan komen volgende week op 'kraambezoek' maar dan 5 dagen achter elkaar. Naast dat ze Alex dan komen bewonderen kunnen ze ook even komen kijken naar de mooie herfst kleuren hier. Ik heb er zin in.
Straks ga ik nog even een eindje lopen. Dat doe ik veel, alleen niet als het regent, dan ben ik er nog eens even uit en het schijnt goed voor me te zijn. Tenslotte moeten nu de zwangerschapskilo's er weer af. Ik voel me trouwens erg goed, veel beter dan in de laatste weken zwangerschap en ik denk dat dat er aan mee helpt hoe ik me nu voel. Ik ben m'n zwangerschaps kleren nog niet uit, maar dat komt wel.
13:04 Permalink | Commentaren (2) | Email dit
september 05, 2007
Tijdje geleden
Een tijdje geleden dat ik hier heb geschreven en het voelt wel eeuwen geleden! Daar is dan ook een goede reden voor, want vorige week maandag op 27 augustus is Alex geboren.
Het is een mooi mannetje met een flinke bos haar en hij kwam 3 weken te vroeg. Maar dat schijnt niet uit te maken, want hij had een mooi gewicht, bijna 7 pond, en hij is helemaal gezond.
En dat hij 3 weken te vroeg kwam was gebedsverhoring voor ons. Op 31 augustus zou mijn ziektekostenverzekering aflopen en dan zouden we de rekening van het ziekenhuis zelf hebben moeten betalen. Maar nu was ik op 30 augustus weer thuis en wordt alles betaald door de verzekering.
We zijn God erg dankbaar dat alles goed is met ons en dat Alex op het goede moment is geboren.
Het is wennen een 3e persoon in huis. Soms vergeet ik nog even dat hij er is, vooral als hij stil is en dan geluid begint te maken dan weet ik soms even niet waar dat geluid vandaan komt. De gebroken nachten vallen me soms wat zwaar, maar gelukkig kunnen we dat wat afwisselen en kan ik overdag slapen.
Omdat ik niet wil dat de hele wereld zomaar hier kan komen kijken naar foto's van onze zoon ga ik een fotoalbum online aanmaken. Als je de link wilt hebben of het paswoord, weet nog niet precies hoe het werkt, dan mag je me emailen, of een reactie achterlaten.
12:22 Permalink | Commentaren (3) | Email dit