Karin Droogendyk

We zitten hier nog steeds in de sneeuw en zo langzamerhand heb ik het helemaal gehad met de winter. Maar helaas volgens Arian komt er nog meer sneeuw aan.

Voor de rest gaat alles goed. Alex is een enorm lekker mannetje en niets is meer veilig. Hij beweegt zich nog niet echt voort, hij kruipt nog niet en ook nog getijger hier, maar toch weet meneer zich door de kamer voort te bewegen. Het gaat tergend langzaam wat het voor ons makkelijk maakt om hem nog alleen in de kamer te laten, maar toch er zit beweging in. En overal waar hij bijkan moet ook naar gegrepen worden en vooral vaak in de mond verdwijnen.

Hij zit nu ook op schoot en aangezien mijn armen wat langer zijn dan die van hem staat het toetsenbord buiten bereik en houdt hij zich vooral bezig met wat op het scherm gebeurdt.

We zijn vorig weekend begonnen met de kelder. Daar hadden we nog helemaal niets mee gedaan, maar nu hebben we toch wat schoongemaakt en vooral plannen gemaakt. We willen van het voorjaar redelijk veel doen in en om het huis en we hebben even bekeken wat en wanneer we willen doen.

En nu is het bedtijd voor een kleine man.

Nou we zijn alweer een week terug uit Nederland en nu pas kom ik hier vertellen hoe het was.

We hebben het echt fijn gehad. Ik heb er erg van genoten om Alex rond te showen, ben dan ook zo trots op hem. En daarnaast was het erg fijn om weer zoveel mensen te zien. Anderhalf jaar is toch best lang en dan is het zo fijn om weer gewoon bij mensen op beozek te kunnen en even te gaan eten.

Daarnaast vond ik het erg fijn dat mijn moeder nu ook even echt oma kon zijn en Jos opa. Gelukkig is er webcam, want Alex herkende zijn oma dat merkte je wel. Dat kunnen we dus lekker blijven doen.

De 10 dagen zijn echt omgevlogen. Arian was ziek op de terugweg dus dat ws een wat mindere afsluiting. Vooral omdat Alex het later in de week kreeg. Omdat zijn koorts zo hoog was zijn we naar het ziekenhuis geweest. Daarnaast weten we ook nog steeds niets af over die erfelijke ziekte en hebben ze maar gedaan alsof hij het wel had, daardoor hebben we een nacht in het ziekenhuis doorgebracht.

Vanmiddag gaan we met Alex weer naar de kinderarts in MacMaster. We hebben geen idee wat we kunnen verwachten. Altijd weer wat spannend.

Foto's van onze trip zet ik op het album, alleen die van ons fototoestel afkomen, want de rest hebben we op dvd. En die hebben mijn familie ook.