Karin Droogendyk

Even een stukje van een heel andere aard dan normaal.

 Ik zat vanmiddag lekker gek te doen met Alex en dan hoor ik hem schateren door de kamer en dan geniet ik zo van hem. Het is zo'n heerlijk mannetje, zo vaak lekker vrolijk en ondernemend. Hij reageert zo op ons en de hoeveelheid glimlachen die hij ons schenkt zijn niet te tellen. En al hij dan 's nachts ligt te slapen in zijn bedje of soms overdag in mijn armen dan ligt hij daar zo rustig en dan kan ik niets anders dan dankbaar zijn dat wij voor hem morgen zorgen.

Hij heeft ook zo goed door wanneer papa naar huis komt. Hij wordt wat humeurig en dan loopt Arian binnen en dan is hij een en al glimlach, het minste maakt dat hij lacht en giechelt. En Arian die dan ook zo graag helpt al weet hij niet altijd goed wat te doen. Die me overal heenrijdt, me steunt in alles wat ik belangrijk acht, naar me luistert en van me houdt.

Ach ik ben gewoon enorm gezegend met mijn twee mannen.

Jaja, de winter weet niet van ophouden dit jaar. Ik verveel me dan vandaag ook enorm. Ik heb er wel vaker last van, maar vaak kan ik wel weer wat te doen vinden. Vandaag heb ik vooral zin om naar buiten te gaan en in de zon te zitten en dan valt er weer een pak sneeuw op ons dak. Waar komt het toch vandaan. Arian is naar zijn werk, maar de buren konden de straat niet meer uit, dus ik heb hem al verteld dat hij te vroeg was vertrokken voor zijn werk.

Gisteren moesten we weer met Alex naar het ziekenhuis hij heeft een echo van zijn hart nodig omdat dat op een rontgenfoto er te groot uit zag. Maar nu bleek dat dit alleen een afspraak was om te praten over narcose. Nu bellen ze ons weer op met een afspraak voor de echo. Zo blijven we wachten en wachten, toch wel lastig. Ik maak me geen zorgen over hem, hij groeit goed is blij, maar je wilt op den duur toch wel duidelijkheid krijgen.

Vanavond ga ik weer naar de sportschool. Jaja, ik ben lid van een sportschool. Ik ga twee keer per week en ik vind het leuk. Het is erg lekker om er even uit te zijn. Ik heb nog wel vervoer nodig, dus Arian brengt me. Ik ben aan het leren voor mijn rijbewijs, maar nu kan ik mijn Nederlandse rijbewijs nergens vinden. Het zit vast nog in een van de dozen waar we niet aan toe zijn gekomen, dus daar ga ik dan vanmiddag maar eens even mee aan de slag. Het wordt tenslotte wel tijd dat ik hier ook ga rijden, al zie ik het in de winter nog niet zo zitten. Ik ben niet zo'n held in de sneeuw.

We hebben er een extra bed bij sinds een paar weken. Het staat hier achter me, dus als er nu mensen op bezoek komen uit Nederland dan is er een echt bed om op te slapen. Toch wel handig, wij gebruiken het op het moment vooral als lounge area om films op te liggen kijken. Erg handig,

Arian en ik hebben besloten dat we van de zomer gaan camperen. Ook al zijn de afgelopen twee keer niet erg fijn verlopen we geven het gewoon nog een kans. We hebben wel besloten waar we heen gaan, maar dat moet maar aan Arian gevraagd worden. Het heet voor mij allemaal hetzelfde, al de parken hier hebben van die onbegrijpbare namen dat ik wat moeite heb met ze te onthouden. We gaan nu wat later in het jaar, dan kunnen we de raccoons met meer mensen delen, dat is altijd handig, nu maar hopen dat iemand anders zo dom is om de koelbox buiten te laten staan, dan zijn wij veilig. We hebben nog niet besloten wanneer we precies gaan, dus dat komt later wel.