Karin Droogendyk

Jullie zullen wel denken, wat verandert het hier toch vaak, het was zo lang hetzelfde. Maar ik heb dus eindelijk ontdekt dat ik de bovenkant zelf kan maken. En nu moet ik dus nog uitvinden hoe, steeds kom ik een stapje verder, maar nog ben ik niet tevreden. En ten tweede vind ik het wel leuk om ermee bezig te zijn.

Elke dag sta ik weer verbaasd van Alex. Hij kruipt graag het hele huis door zonder dat ik weet waar hij precies uithangt. De dingen waar hij niet aan mag komen die maken allemaal geluid, dus ik weet precies wanneer ik poolshoogte moet gaan nemen. Meestal laat ik hem zijn gang gaan, want als ik kijk dan is het gedaan met spelen en hangt hij om me heen. Dat vind ik niet erg, maar hij speelt nu eenmaal beter als hij mij niet ziet, dus dat laten we maar zo.

Even een lijstje met dingen die hij uit heeft gespookt:

• Vanochtend is hij in het mandje onder de wandelwagen geklommen.
• Gisteren (en daar was ik wel bij) is hij uit bad geklommen. Gewoon knieen op de rand en armen om me nek en daar zat hij.
• Hij heeft een soort schommelstoel en daar klimt hij in via de zijkant.
• Hij gaat rechtstaan in de kinderwagen (dat doet hij al een tijdje, het heeft alleen een harnas voor tussen zijn benen en om zijn middel en dat is dus eigenlijk niet genoeg).
• Gisteren stond ik schoon te maken op een krukje en voor ik het doorhad stond Alex achter me.

Dus... Niets is meer veilig. Ach als ik beneden ben kan hij niet zoveel, en ik vind klimmen in het mandje van de kinderwagen niet echt eng, dus dat mag hij van mij wel doen. Maar zoals je kunt begrijpen hij blijft al een poosje niet meer alleen beneden en ach, hij is in iedergeval creatief.  

Gisteravond zijn we naar de fietsenwinkel geweest ik op de fiets en Arian met de auto en de man van de winkel heeft het stoeltje er voor ons opgemonteerd. Erg fijn.

Vanochtend zijn we het gelijk uit gaan proberen en Alex heeft er enorm van genoten. We zijn maar met een kort stukje begonnen, dat leek ons verstandig, maar langere stukken zullen wel geen problemen opleveren hij heeft heerlijk zitten kletsen en om zich heen zitten kijken en had geen last van zijn helm.

Alex heeft weer een oorontsteking. Hij heeft er niet zo heel veel last van, tenminste vandaag niet meer. De rest van de week was hij erg zielig, lang leven de webcam, want dan kan m'n moeder af en toe helpen om diagnoses te stellen. Ach hij vindt de antibiotica erg lekker.

Ik ben niet wezen fietsen, helaas. We hebben het stoeltje wat we zaterdag hebben gekocht terug moeten brengen want het pastte niet. Ook een tweede stoeltje past niet. We gaan nu vanavond met fiets naar de winkel en dan eens kijken of ze ons kunnen helpen. Ik baal er van, ik wilde zo graag er op uit, maar ja we wachtten nog maar even.

 Kinderen moeten hier een helm dragen dus ik ben met Alex al aan het oefenen. Hij houdt de helm al een paar minuten op. Dat is eigenlijk wel goed genoeg want op de fiets zal hij afleiding hebben.

Hij is wat hangerig, we denken dat hij weer een oorontsteking heeft. Onze dokter had geen tijd vandaag en zei kom volgende week maar, maar we gaan wel even langs een inloop kliniek, want als het echt oorontsteking is dan hoeft dat kleine mannetje er toch niet nog een heel weekend mee rond te lopen.

Alex vindt ondertussen steeds meer uit hij rijdt nu met autootjes in plaats van ermee te hameren. Dat is toch veel leuker. Hij luistert nu ook een beetje, als ik nee zeg weet hij precies wat ik bedoel, maar ja om altijd maar te doen wat mama zegt is natuurlijk niet leuk. Hij schijnt beter naar Nederlands te luisteren dan naar Engels, want als ik nee zeg dan stopt hij, maar als Arian no roept, dan niet.  

Ik ga me naar koelere oorden begeven. Deze kamer en Alex zijn kamer zijn de warmste kamers van het huis. Alex heeft nog een ventilator op de kamer, maar deze niet. Als het kon zou ik wat warmte naar Nederland sturen.

Later meer fietsnieuws.

Vandaag is er veel te vertellen.

We hebben eindelijk een schutting! Woensdagavond heeft een man die bij Arian werkt gaten in de grond gemaakt

Hij houdt er van om met machines te spelen, dus dan mocht hij dat in onze achtertuin komen doen. Lekker handig.

 Toen donderdag is er iemand van de kerk, die dit soort dingen doet, geweest en heeft de palen geplaatst.

En omdat het gisteren regende is hij vandaag de boel af komen maken. Helemaal geweldig. Hij was vanochtend al een heel eind, maar wij zijn toen weggegaan en toen we nu net thuiskwamen was het helemaal klaar.

We hebben nu ook een poortje zodat Alex er niet zomaar uit kan rennen als hij straks gaat lopen. Er is nog een stukje schutting niet, maar dat is in het gedeelte dat de buren zouden doen. Ze waren bang om een gasleiding te raken, dus hebben ze een stukje laten liggen. Maar nu blijkt dus dat ze al voorbij de pijp waren en hem gelukkig niet hebben geraakt.

De foto van het hekje is een beetje bewogen. Dat komt omdat het eigenlijk een beetje te donker was om een foto te maken, maar ik kon er niet meer wachten.

We zijn vandaag ook de langverwachte vitrage op gaan halen. Maar daar heb ik geen mooie foto van kunnen maken. In ieder geval is het erg netjes geworden en ook de lengte is goed.

En het is nog niet klaar! Ik heb ook eindelijk een fiets! Een hele mooie en een babyzitje voor Alex. Dus nu kan ik gaan fietsen. De fiets staat nog bij de fietsenwinkel. Met een autostoel in de auto past die er bij ons niet in en nu gaat mijn schoonvader die heel vriendelijk voor ons ophalen. Dan het stoeltje er nog op monteren en we kunnen op pad.

Lopen is leuk hoor, maar ja je kan maar een beperkte hoeveelheid zien, want je moet ook weer naar huis. En nu kan ik die circel flink gaan uitbreiden. Alex zal er vast ook van genieten. En we zijn precies op tijd voor de vakantie. We gaan namelijk 29 juli kamperen en dan kunnen we ook mooi de fietsen meenemen.

Daarna zijn we bij mijn schoonouders gaan eten. Erg gezellig en op de terugweg zagen we een enorm mooie regenboog. Het was een dubbele en we zagen twee volle bogen. We zijn teruggereden om het ze te vertellen, maar vanaf hun huis was het niet half zo mooi, dus ze begrepen niet waarom we terugkwamen. Maar het licht was zo helder dat het wel leek of ze een grote gekleurde lamp ergens hadden neergezet.

Hie rnog even een plaatje, als is het niet degene die wij zagen. We hadden namelijk ons fototoestel niet bij, jammer hoor.

Meer nieuws heb ik niet hoor. Er volgt snel een foto van mijn fiets.