Karin Droogendyk

Woensdag is het 1 jaar geleden dat we voor het eerst van ons kleine hummeltje mochten genieten. Nu is hij niet zo klein meer en zou ik hem ook geen hummeltje meer noemen. Ze zeggen dat de eerste verjaardag je de bevalling weer helemaal doorleeft, maar voor mij was dat meer gisteravond. Niet dat ik er nu de hele avond aan heb zitten denken, maar af en toe drong het even door, vorig jaar deze zondag zaten we in het ziekenhuis.

Het was ook onze trouwdag gisteren. We hebben er niets aan gedaan, want zaterdag aan het eind van de middag kreeg Alex koorts en nu op maandag is hij nog ziek. We hebben bijna niet geslapen van zaterdag op zondag, maar vanacht ging het gelukkig veel beter. Hij ligt nu al weer zo'n 2 uur te slapen. Hopelijk zakt de koorts snel.

Zaterdag hebben we een verjaardagsfeestje voor Alex. Grandma en Grandpa komen en Aunt Karen en Uncle Rob. En oma en tante Marjon en tante Irene komen het in oktober nog vieren. Een beetje later, maar erg gezellig.

Dan kunnen ze ook ons huis eens bekijken. En dit keer geen geslaap in Bed and Breakfasts, maar gewoon bij ons thuis.

En aangezien we een dag eerder thuiswaren dan gepland hebben we er zaterdag ook maar een leuke dag van gemaakt. We hebben het lekker stil gehouden dat we thuis waren, tenslotte waren we nog op vakantie maar dan in eigen huis. We wilden zaterdag ergens naar toe, maar wisten niet zo goed wat. We hebben ook Alex nog om rekening mee te houden. Toen kwamen we erachter dat erin Brantford ook een dierentuin is. 't Is maar een kleintje met niet erg veel dieren, maar goed genoeg voor ons en Alex.

Ze hadden een dierenshow waar je dieren mocht aaien. Zoals hier op de foto waar je Alex een leeuw ziet aaien. Hij heeft ook een slag geaaid en een vos. Maar je moet zijn vlugge vingertjes goed in de gaten houden voordat hij naar de ogen grijpt.

Ze hadden vooral heel wat reptielen die je mocht aaien, dat hebben we Alex maar niet laten doen, want die waren niet zo groot.

 Ik voelde erg mee met deze mama aap. Haar kleintje klom steeds in het rek en dan trok zij hem er aan z'n staart weer vanaf. Ik weet precies hoe dat voelt, want op dit moment doe ik iets wat er erg op lijkt. Ik probeer om mijn klein aapje van de tafel af te houden terwijl hij er met net zoveel animo weer boven op klimt

Ik zou graag nog meer fotos' showen, maar die stop ik wel een keertje in een album. Nu moet ik even een kleine man wat drinken gaan geven en dan gaan we weer gewoon wandelen. Eindelijk weer lekker een gewone dag.

En toen waren we weer thuis van ons kampeerfestijn. We hebben er erg van genoten en erg om Alex gelachen. Wat een aapje hebben we toch. Hij klom overal op en in en onder en is enorm vies geworden van alle modder en zand.

En zo doe je dus ook tijdens een vierdaagse vakantie de was. Ach zoveel was het niet en meer dan zand uitspoelen deed ik niet, dus twee witte rompers zijn verandert in grijze. Maar dat mag de pret niet drukken.

We hebben redelijk weer gehad. Dinsdag zijn we weggegaan en dat was een mooie dag, maar woensdag hebben we een hele dag regen gehad. Donderdag was redelijk, niet zo heel warm, maar lekker om in het zand te spelen en door het water te banjeren.

Toen zijn grandma en grandpa ook langs geweest en konden papa en mama even lekker het water op. Waterfietsen hebben we dit keer gedaan, want dat hadden we nog niet gedaan. Maar we zijn tot de conclusie gekomen dat we  kanoen veel en veel leuker vinden.

We hebben voor de rest wat gefietst en gewandeld. En natuurlijk gelezen als Alex besloot om een dutje te doen. Woensdag zijn we de hele dag weggeweest, want met de regen op de kampeerplek zitten heeft niet zoveel zin.

We zijn bootjes wezen kijken bij een sluis, hebben gelunched en nog wat rondgekuierd. Het was een erg lange dag, want Alex was al om 5 uur wakker. De volgende dagen ging het geleidelijk beter, donderdag was het half zes en vrijdag 7 uur.

We zouden tot zaterdag blijven, maar ze gaven voor vrijdag en zaterdag meer regen af en toen hebben we vrijdag alles maar ingepakt. We wilden niet alles nat mee naar huis nemen.

We hebben ook nog twee avonden een vuurtje gestookt. En marshmellows geroosterd. De eerste dag op een gewone stok, maar de tweede keer hadden we zo'n ding waar je het mee hoort te doen. Ik vond die stok het leukste, maar Arian vond me maar raar, en dat voor iemand die is opgegroeid met vuurtjes op de camping.

De reis naar huis ging wat langzaam door de files waar we inkwamen. Maar ach, een keertje extra stoppen voor een luier en wat drinken en dan kom je ook wel thuis.