Karin Droogendyk

Vandaag is Arian een dagje vrij geweest. Vanochtend moest ik naar de verloskundige en 's middags zouden we voor de gehoortest van Alex gaan. De verloskundige was goed, ik groei lekker, kom niet teveel aan en de kleine lijkt het ook goed te doen. Alleen heb ik al veel last van harde buiken, soms ook al best pijnlijk. Dus we letten er maar wat extra op, rustiger aan doen is toch wat lastig met een jongen als Alex en het lekkere weer.

Het weer is hier best goed. Afgelopen week weer wat kouder, maar wel zonnig, dus we kunnen lekker gaan wandelen ook weer met Alex zijn kleine vriendin. We stoppen nu elke keer bij een park dan kan Alex even rondrennen en Alivia rondkruipen. Ook de zandbak is weer ingeweid, Alex 'helpt' nu zelf met het zand weer opruimen. Oftewel hij loopt met de bezem over het terras.

We hebben het winkelen ook wat leuker gemaakt nu, Alex mag helpen. Met flink veel gekreun en gesteun en help van papa verdwijnt de melk in het winkelwagentje. We moeten erg om het gesteun lachen, heeft hij vast van z'n moeder geleerd. Hij vindt het leuk en geen gekrijs en weggeloop meer. Ach zo leer je van alles.

Alex is na een paar weken ziek zijn weer opgeknapt, al heeft hij nu weer een verkoudheid te pakken. Die jongen heeft ook geen extra's te verbranden, maar aan z'n eetlust zal 't niet liggen. We hebben z'n prikken maar even uitgesteld, ik hoop dat we volgende week toch kunnen gaan, anders wordt het zoveel later.

Ik heb vanmiddag de auto schoongemaakt. Het was weer hard nodig, in de winter is het natuurlijk veel te koud en vooral met Alex nu ligt de auto vol met kruimels, sokken, koekjes, boekjes en snippers.

Ik ga even m'n Nederlands bijhouden op uitzendinggemist.nl, een perfecte uitvinding!

Het is al weer ruim een maand geleden dat ik wat getypt heb.

We zijn na een flinke buikgriep allemaal weer opgeknapt. Alleen Alex sukkelt nog wat, maar sinds gisteren eet hij weer. Al wordt hij nog bijna elke avond wakker en moet dan spugen. Hij is flink wat afgevallen en dat is goed te zien, maar we zullen hem de komende tijd wel weer een beetje bijmesten.

Zaterdag zijn we met Alex naar de kapper geweest en hij heeft nu stekeltjes. Het heeft een paar dagen geduurd voordat wij eraan gewend waren, maar 't staat 'm goed. Hij lijkt wel opeens een stukje ouder nu.

Volgende week heeft hij een screening voor taal en taalbegrip. Onze jongen lijkt wat achter te lopen in zijn taalontwikkeling. Dat je dat bij 18 maanden al merkt, maar wij merken het wel. Hij is altijd al een jongen met een pittig karakter, maar de laatste tijd is het soms wel erg lastig. Hij lijkt zo gefrustreerd en boos om alles en we weten dan niet hoe we hem kunnen helpen. Hij kan soms zo in een verdrietig/boze bui zitten dat je hem er bijna niet uit krijgt.

We zijn met hem naar de 'early years centre' geweest. Dat is een centrum waar ze op alle vlakken helpen. Opvoeding, motoriek, taal. En we hebben daar met een medewerkster gepraat die zei dat zijn frustratie goed zou kunnen komen omdat hij op taalgebied gefrustreerd raakt. Ik ben benieuwd en hopelijk kunnen ze ons wat helpen, zodat Alex weer wat lekkerder in zijn vel komt te zitten.

Met de zwangerschap gaat het goed. Ik groei lekker en de kleine dus ook. Het wordt erg gezellig bij ons in de kerk, er worden namelijk 5 babies verwacht tussen eind mei en begin juni.

De sneeuw is hier ondertussen verdwenen. Tussendoor hebben we nog een paar centimeters gehad, maar die zijn nu ook weer weg. Regelmatig kan ik dus weer met Alex naar buiten, wat hij vooral erg geweldig vindt. Een paar weken geleden hebben we onze bbq ingewijdt. Het was nog flink koud, maar ach op z'n Canadees bbq-en kan dan best (Arian gaat buiten bbq-en en wij wachten binnen tot hij klaar is en gaan dan eten).

Arian en ik zijn afgelopen weekend met z'n tweeen een nachtje naar Toronto geweest. Alex hebben we vrijdagochtend bij grandma en grandpa gebracht en wij zijn toen naar het treinstation gereden en met de trein naar Toronto gegaan. Parkeren is daar zo duur en de stad zo druk, dat het net zo handig is om de auto te parkeren en met de trein de stad in te gaan.

Vrijdag hebben we het winkelcentrum onveilig gemaakt. We waren rond 11 uur in Toronto en na een rondje winkelcentrum zijn we naar het hotel gegaan. Daar tot ons groot ongenoegen bleek het zwembad gesloten te zijn wegens renovaties. Tja... wat dan... dan is er opeens toch veel minder te doen in zo'n hotel. En dus zijn we op zoek gegaan naar een leuke bezigheid voor vrijdagavond.

En zo, zijn we in een leuk klein amateurtheatertje beland, niet zo heel ver van het hotel vandaag. Zo'n oud huis met gebloemd behang en groene vloerbedekking, krakende deuren en vloeren, 140 stoeltjes en drinken en koekjes voor het luttele bedrag van $1. En we hebben genoten, ze speelden 'priden and prejudice'  en natuurlijk is het verhaal anders dan het boek en de film, maar het was geweldig. Vooral veel humor.

Zaterdagochtend hebben we lekker lui gedaan, tenslotte waren we pas om half twaalf terug in het hotel en dat is toch zo'n anderhalf uur later dan dat mijn lichaam gewend is om naar bed te gaan. Zo rond een uur of twaalf zijn we naar een boerenmarkt geweest. Het was enorm druk en ik ben blij dat ik er niet in de buurt woon. Voor de simpele reden dat ik veels te veel geld uit zou geven aan boodschappen. Vers brood, kaas, verse vis, vlees mmmm...

Alex heeft het ook goed gehad bij grandma en grandpa. En was gelukkig ook weer blij om ons te zien.

Het was heerlijk zo even tijd voor elkaar te nemen, dat heb je soms toch echt nodig.

We hebben maandag meer sneeuw erbij gekregen, alsof wat we hadden nog niet genoeg was. En het is weer flink koud. Overdag gaat het wel, maar 's nachts dan dendert de temperatuur weer naar beneden. Toen Arian vanochtend wegging was het op de termomether nog -20 en nu -2 het schommelt dus flink. Het zonnetje schijnt wel. Het is februari, dus we zijn al weer bijna aan de lente toe, joepie!

Met de zwangerschap gaat het goed. Ik vind het deze keer toch wel heel anders. Met Alex was ik zwanger en je weet wel dat er dan een baby in je groeit, maar het is zo onwerkelijk. Terwijl nu heb ik echt het idee dat ik een baby bij me heb, het schoppen is veel persoonlijker echt een mensje waar je contact mee kunt maken, en ook met het weekend weg, had ik echt het idee dat we toch een kind bij ons hadden. Wel bijzonder vind ik dat. De tweede maakt wel dat het allemaal wat meer echt is, want tenslotte heb ik dit al gehad en dat is nu ons geweldige mannetje Alex.