Karin Droogendyk

Eens een blog die vooral gewijd is aan Alex.

Vorige week ben ik met Alex naar de huisarts geweest. Hier heb je namelijk geen consultatiebureau, maar ga je daarvoor naar je huisarts. Hij moest weer gewogen worden en prikken hebben.

Hij lijkt wat achter te lopen op taalgebied, vooral het begrijpen ervan. Maar natuurlijk net als je te horen krijgt dat je daarvoor maar even naar een speciaal bureau moet leert hij een heleboel in een weekend. Erg leuk. Sinds zaterdag moet hij helpen met tafeldekken. Hij komt van alles halen en gaat het dan netjes op de tafel zetten. Hij snapt nog niet helemaal waarom mama de pan zelf wil dragen, maar echt boos wordt hij er niet om. Vanochtend had ik Alex eerst aangekleed en toen moest ik nog en ik zei, mama moet nog even sokken aan doen en dan gaan we naar beneden. En daar komt hij heel lief aangelopen met een paar van zijn eigen sokken. Leuk toch. Vanochtend zat hij met zijn puzzel te spelen en komt met het lege bord de keuken ingelopen vragend om een nieuwe. Dus ik zeg hem dat we eerst deze puzzel op gaan ruimen. Ik ga met hem naar de woonkamer en vraag hem waar de andere puzzelstukjes zijn, wijst hij onder de bank. En daar liggen ze allemaal.  Ik vind dat zo geweldig. Hij begint opeens zoveel te begrijpen en te doen.

Sinds deze week gaan we ook beginnen aan het slapen in het grote bed. Vandaag was de vuurdoop. Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik dat aan moet gaan pakken, dus daar bel ik m'n moeder wel even over, misschien heeft ze nog wat tips. Vandaag vond hij het vooral erg leuk om uit bed te klimmen. Ik ben hem een aantaal keer terug gaan leggen, met de eerste keer nog een keer uitgelegd dat hij hier nu gaat slapen, en daarna zonder wat te zeggen. Maar na een tijdje heb ik hem dan toch maar even in zijn bedje gebracht. Morgen doen we het weer, dan neem ik er wat meer tijd voor.

Alex schijnt erg heftig te reageren op zijn prikken. De vorige keer kreeg hij een prik voor de mazelen en kreeg toen ook de mazelen. Deze keer weet ik niet precies wat hij kreeg, maar twee dagen later kreeg hij hoge koorts wat ruim twee dagen heeft aangehouden. Volgens de huisarts kan dat niet meer van de prikken komen, maar volgens ons komt het er wel van.

Voor de rest is het hier nog steeds winter en koud. Ik ben erg aan lente toe, maar ja daar zullen we nog even op moeten wachten. Brusje lijkt het ook goed te doen. Ik voel de kleine al best veel, leuk hoor.

Allereerst wens ik iedereen Gods zegen toe voor 2009!

Het is weer wat weken geleden dat er geschreven is, het deurprobleem is ondertussen opgelost mede dankzij de hulp van mijn schoonvader. De deur heeft nog nooit makkelijker gesloten, alleen het op slot doen kost nog wat kracht, maar ach dat kunnen we wel aan. We hebben ook nog een lek gehad in de kelder, vanwege al de sneeuw die binnen een paar uur was gesmolten. Maar ook dat is weer opgedroogd. Het is nu weer flink koud en minder sneeuw, dus dat probleem is even verholpen, we moeten er wel naar laten kijken, maar daar hebben we even voor.

De feestdagen waren rustig. We zijn veel met z'n drieen geweest en oudejaarsavond hebben Arian en ik met z'n tweeen doorgebracht met  gourmetten.  Ik ben voor twaalf uur naar bed gegaan, maar Alex was even wakker geworden en Arian en hij waren dus wakker. Vuurwerk doen ze hier niet en dat is eigenlijk wel een gemis.

Op nieuwjaarsdag zijn we met de familie wezen bowlen. Het was gezellig en ook Alex vond het over het algemeen gesproken wel leuk, vooral als Uncle Rob met je gaat spelen. Ik had mijn fototoestel mee, maar foto's maken heb ik niet aan gedacht.

Arian was 2 januari ook nog vrij en toen zijn we naar Hamilton geweest. Even wezen winkelen, de voornaamste reden voor Hamilton is de Dutch Toko. We hebben wat dropjes gekocht en nasi kruiden en ik heb me vooral weer verbaasd over de prijzen. Een klein flesje hela kruidenketchup voor ruim $5, 6 kroketten voor $7.50. Jammer hoor, ik had wel weer eens zin in een kroket. Maar dat moet maar wachten tot we weer eens naar Nederland gaan, of zelf eens een recept zoeken, maar ja dat is toch anders he.

Gisteren is Arian weer aan het werk gegaan en zijn alle festiviteiten weer voorbij. Zaterdag is Arian zijn verjaardag, ik heb geen idee of we wat gaan doen aangezien de jarige zelf niet weet wat hijwilt. Altijd handig!

Het heerlijk avondje van gisteren is wat bewolkt bij de huiselijke problemen. Nee geen familieproblemen, huisproblemen. De voordeur kan niet meer dicht! Hadden we dat geweten voordat we daarnet de deur open deden hadden we de achterdeur wel opengedaan, maar ja dat is natuurlijk achteraf denken. Bij de tijd dat jullie dit lezen is het euvel hopelijk al verholpen, aangezien we nu niet weg kunnen en eigenlijk ook niet naar bed, want er staat nu wel een stoel voor, maar ja het waait flink dus bij elke flinke windstood zitten we in een koud huis. De deur sloot altijd al wat moeilijk met koud weer, maar ja dit hadden we dan weer niet verwacht.

We hadden vanochtend geen kerk vanwege de sneeuw, Arian is vrijdag eerder naar huis gekomen vanwege de sneeuw en er staan een volgende 10 cm op de planning voor dinsdag. Dus, sneeuw in overvloed. Woensdag, vrijdag en zaterdag (volgens het weerbericht dan, zo ver vooraf weet je het maar nooit) gaat de temperatuur weer naar boven en zou het gaan dooien, we zullen zien...

Gisteren hebben we sinterklaas gevierd met de familie. Het was erg gezellig en we zijn erg verwend. We hebben zelfs totaal onverwacht een barbeque gekregen. Arian kan nu eindelijk thuis ook hamburgers eten, al zal hij nog even moeten wachten tot het wat warmer wordt. Tenslotte kunnen we de barbeque niet bovenop de sneeuw parkeren. Het past ook wat moeilijk in ons bescheiden autootje, dus we wachten braaf tot mom en dad bij ons langskomen. Alex is ook erg verwend, de eerste cadeautjes uitpakken vond hij ook erg leuk, maar daarna was hij het wat beu, hij kreeg ook een boek wat niet meehielp, want toen moest het boek natuurlijk gelezen worden, van voor naar achter, van achter naar voor, twee pagina's tegelijk.... Hij heeft hier thuis vanochtend op zijn stoeltje (ook gehad) zijn houten puzzels uit elkaar gehaald, in elkaar is namelijk nog wat ingewikkeld, want waarom past de koe niet in het hokje van de schaap?

's Avonds vond Alex slapen niet echt nodig, maar tegen de tijd dat we weg gingen was hij dan eindelijk vertrokken naar dromenland. Waar hij vanacht thuis ook nog een paar keer uit weggeweest is. Vanochtend werd hij wakker en vond ademen toch wat lastig. Verkouden zijn valt nog niet mee...