Karin Droogendyk

Vanochtend hebben we (o)ma(ma) weer naar het vliegveld gebracht. Het is altijd weer wat moeilijk, wat is ver weg wonen dan toch een dommer beslissing geweest. Maar ja na een paar uur gaat het wel weer. Alex is vandaag gelukkig extra lief, slaapt veel en kan zich goed zelf vermaken. Ik lees maar in m'n nieuwe boek en doe morgen wel aan opruimen.

Het huis is weer leeg, behalve dan dat Marjon haar sjaal achter is gebleven. Nu ja die sturen we dan wel op, weegt toch niets. Ze zijn flink aan het oefenen geweest om Alex te laten lopen. Gisteren deed hij dan flink wat stapjes en hebben we maar besloten dat hij nu kan lopen. Al kruipt hij nog veel, hij loopt ook redelijk veel zelf. Alleen langere stukken gaan nog niet echt, dan gaat hij halverwege weer over naar kruipen. Hij heeft nu wel de smaak te pakken, en ik ben dan ook vanmiddag nog even met hem buiten wezen lopen. Alle schoenen in zijn maat liggen in onze auto, dus het ging op te grote schoenen en dat loopt toch wel erg moeilijk. Morgen beter.

Alex heeft veel bijgeleerd deze week, ook naast het lopen. Hij 'bidt' nu zelf. vouwt zijn handjes en brabbelt op een andere manier dan gewoon praten. Ook 'leest' hij voor. Hij praat ook veel meer, wijst en zegt 'dat' of iets wat er op lijkt en hetzelfde betekent. Hij wil steeds uit een beker drinken en weet de uit en aan knop van de computer te vinden, oh wacht dat wist hij al even, haha.

Ik heb vanmiddag nog even flink om hem gelachen. We hebben een bankje voor de trap staan en daar mag hij niet overheen. Dat weet hij en dat doet hij dan ook bijna nooit. Maar vandaag dacht hij mama te slim af te zijn.  Ik was boven even in de badkamer en hoor wel wat herrie beneden, ik ga kijken klimt Alex de trap op. Hij had gewoon het bankje verschoven en was er langs gekropen, tja daar had mama niets van gezegd, wat doe je dan?....

Ik zal er nog even een paar foto's bijzetten. We zijn de CN tower opgeweest en natuurlijk naar de watervallen geweest. Maar kort hoor zo'n week.

Meer foto's komen nog wel. En foto's van Alex komen in mijnalbum, dus daar krijgen degenen in mijn lijst weer een mailtje van met een link.

Nog een half uur en dan vertrekken we naar het vliegveld. De bedden zijn opgemaakt, het huis opgeruimd en het weer zonnig. Wat willen we nog meer. Ik zie er erg naar uit om m'n moeder en zussen hier voor een week te hebben. En wat zal het voor Alex ook gezellig zijn, al dat Nederlandse geklets om hem heen.

Net gisteren wat geschreven en de volgende ochtend alweer een grappig verhaal.

Ik dacht vanochtend eens lekker te genieten van de laatste banaan in huis. Alex vindt bananen ook lekker, dus ik moet altijd zorgen dat ik er ook nog een te pakken krijg. Maar omdat ik toch ook erg veel van mijn banaanliefhebbende aapje houdt, dacht ik om hem ook een hapje te geven. Alex dacht daar echter anders over. Hij neemt geen hapje, maar pakt de banaan van me over en eet het hele ding op, nu daar zit je dan met lege handen....